ในปี 1982 เมื่อเกิดสงครามที่ประเทศบูรุนดี พระสงฆ์คณะซาเวเรียนส่วนใหญ่ถูกเรียกออกจากพื้นที่ที่ไม่สงบนั้นชั่วคราว บางองค์ก็รับภารกิจใหม่คือไปเปิดงานแพร่ธรรมที่ประเทศชาดและประเทศแคเมอรูน สองประเทศนี้อยู่ติดกัน แต่มีสภาพธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมแตกต่างกัน ประเทศชาดอยู่ภายใต้ทะเลทรายซาฮารา เป็นพื้นที่แห้งแล้งประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาของบรรพบุรุษและอิสลาม ส่วนประเทศแคเมอรูนเป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์ แต่ยังไม่เจริญก้าวหน้าเพราะสภาพการเมืองที่ยุ่งเหยิง
ในประเทศชาดคณะซาเวเรียน ได้บุกเบิกให้กำเนิดชุมชนคาทอลิกเป็นแห่งแรก การอบรมหัวหน้าคริสตชนและการรักษาสันติภาพ ส่วนในประเทศแคเมอรูนคณะซาเวเรียนได้ส่งเสริมงานอบรมฆราวาสและครูคำสอนที่จะนำชุมชนวัดในหลายๆแห่ง ในประเทศนี้คณะมีบ้านเณรนานาชาติที่มีภารกิจที่จะเตรียมเณรเพื่องานแพร่ธรรมในทวีปแอฟริกา
