ข้อมูลถึงผู้ลี้ภัยที่เชื่อถือได้มักจะเจอยาก ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องและเรื่องน่ากลัวยังกระจัดกระจ่ายในโลกโซเชียล ทำให้เกิดความไม่เข้าใจถึงการอพยบย้ายถิ่นเกิดขึ้น ด้วยเหตุนี้เราต้องการให้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับผู้ลี้ภัยและการอพยบย้ายถิ่น
- ขณะนี้ประมาณ8 ล้านคนต้องอพยบเพราะการข่มเหง ความขัดแย้ง ความรุนแรงหรือการละเมิดสิทธิมนุษยชน นี่เป็นจำนวนสูงมากใกล้เคียงกับจำนวนประชากรประเทศไทยที่ถูกบังคับให้หนีออกจากบ้านของตน
- 1 ในทุก ๆ 113 คนทั่วโลกเป็น ผู้ลี้ภัย หรือ ผู้พลัดถิ่นภายในประเทศของตน หรือผู้ลี้ภัย
- อัตราการอพยบย้ายถิ่นยังคงสูงมาก: หนึ่งคนจะต้องพลัดถิ่นทุก ๆ 3 วินาที นั่นคืหมายความว่า ทุกนาที 20 คนถูกบังคับออกจากบ้าน - หรือ 28,300คนของ ทุกวัน
- ประเทศกำลังพัฒนาได้เป็นเจ้าภาพของผู้ลี้ภัยจำนวน84% ตรงข้างกัน ประเทศในยุโรปเป็นเจ้าภาพต้อนรับผู้ลี้ภัย น้อยกว่า 1 ในทุก ๆ ผู้ลี้ภัย 5 ประเทศเจ้าภาพมีสิทธิ์ได้รับการสนับสนุนเพิ่มเติมเนื่องจากหลักการแบ่งปันความรับผิดชอบของสหประชาชาติและการตอบสนองด้านมนุษยธรรมยังคงไม่เพียงพอ ในปี 2560 ยูเอ็นเอชซีอาร์เรียกร้องเงินจำนวน 209 ล้านเหรียญสหรัฐเพื่อช่วยเหลือผู้ลี้ภัย 500,000 คนจากสาธารณรัฐอัฟริกากลางซึ่งแพร่กระจายไปทั่วภูมิภาค ภายในเดือนตุลาคมได้รับเงินเพียง แค่ 9%
- 55% ของผู้ลี้ภัยมาจากสามประเทศ คือซีเรีย ซูดานใต้ และอัฟกานิสถาน
- จากผู้ลี้ภัยชาวซีเรียจำนวน 4 ล้านกว่าคนในจอร์แดน เลบานอนและตุรกี น้อยกว่า 1 ใน 10 คน ได้รับการสนับสนุนวัสดุจาก ยูเอ็นเอชซีอาร์UNHCR หรือองค์กรพันธมิตรที่ดำเนินการงานเดียวกัน
- เมื่อปีที่แล้วมีผู้คน 172,362 คนเดินทางมาถึงยุโรปผ่านทะเล: จากจำนวนนี่ มีผู้หญิงและเด็กเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น และส่วนใหญ่ยังคงติดอยู่บนเกาะกรีกอันเป็นผลมาจากข้อตกลงระหว่างสหภาพยุโรปและประเทศ ตุรกีที่อย่างไร้มนุษยธรรมไม่ให้พวกเขาย้ายถิ่นง่ายๆ
- ประมาณ 92% จาก เด็กๆ จำนวน 15,140 คนที่ข้ามทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตอนกลางระหว่างเดือนมกราคมถึงกันยายน 2017 มาอยู่คนเดียว เด็ก ๆ เหล่านี้ต้องเจอศูนย์ต้อนรับที่เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากในอิตาลี หลายคนดำเนินการผ่านทางยุโรปโดยมีความเสี่ยงต่อการถูกละเมิดและแสวงหาผลประโยชน์
- การขาดเส้นทางที่ปลอดภัยและถูกกฎหมายไปยังยังคงเรียกร้องชีวิต: ในปี 2560 มีผู้ใหญ่ทั้งชายและหญิง แล้ว เด็ก จำนวน 3,119 คนเสียชีวิตขณะพยายามข้ามทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ยุโรปไม่ให้วีซ่ามนุษยธรรม: การเข้าเมืองอย่างปลอดภัยสามารถทำได้ในกรณีการรวมครอบครัวหรือการตั้งถิ่นฐานใหม่ แต่ผู้ลี้ภัยทั่วโลกน้อยกว่า 1% ได้รับประโยชน์จากโปรแกรมการตั้งถิ่นฐานใหม่ นอกจากนั้นโครงการรวมครอบครัวเป็นกระบวนการที่ถูก จำกัด และบ่อยครั้ง เป็นผลให้หลายพันคนต้องเสียงชีวิตเพื่อเข้าถึงอย่างปลอดภัย
- ทุกวันนี้ในประเทศไทย มีผู้ลี้ภัยจำนวน 93,206 คนที่อาศัยอยู่ในศูนย์ผู้ลี้ภัย 9 แห่ง (จนถึงเดือนพฤศจิกายน 2562) ผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่เป็นชนกลุ่มน้อยจากพม่าส่วนใหญ่เป็นชาวกะเหรี่ยงและชาวกะเรณี ที่อาศัยอยู่ในศูนย์ดังกล่าวตามแนวชายแดนไทย - พม่า ผู้ลี้ภัยเหล่านั้นหนีความขัดแย้งในประเทศพม่า แล้วข้ามเขตแดนทางตะวันออกของพม่าเพื่อรอดได้ มาตั้งแต่30 ปีแล้ว
